به ره دوست تو دادي سر تسليم و رضا را

     داستان غم تو سوخت دل اهل ولا را

          خسرو غرقه به خون، غرقه ي خون بين دل ما را

     ((سوي ما بين كه به سوي تو ببينيم خدا را))

 دل جمعي ست ز اسرار تو آشفته و حيران

        كه لب تشنه بدادي سر و جان در ره جانان

   خضر با اينكه ز تو يافت ره چشمه حيوان

         آب مهريه ي زهرا و تو لب تشنه دهي جان

    ((مصلحت بود ندانم چه در اين كار قضا را))

   به عراق آمدي اي خسرو خوبان تو ز بطحا

        جمع گشتند به دورت ز جفا لشگر اعدا

    از پي ريختن خون تو اي سيد والا

        از چه كشتند تو را تشنه لب اندر لب دريا؟

      ((اي لب لعل تو بخشيده حيات آب بقا را))

  گفت زينب به برادر تو ببين حال خرابم

        بنگر سوز دل غم زده و چشم پر آبم

  تو شدي كشته و رفته است ز دل طاقت و تابم

        ساربان دست تو از بند جدا كرد كيايم

    ((زان جفا پيشه كه ديد از تو بسي مهر و وفا را))

             قیامت بی حسین غوغا ندارد"

                      شفاعت بی حسین معنا ندارد"

                             حسینی باش كه در محشر نگویند"

                     چرا پرونده ات امضاء ندارد؟